Epiloog

Beste vrienden van de blog, de laatste dag bracht ons buiten een partijtje zwemmen en enkele rum cola’s niet veel meer op. Dus ga ik over tot mijn epiloog.

Het zit er bijna op, het einde is in zicht   🥺. De eerste vlucht, Mombassa - Nairobi zit er op. Tijdens deze vlucht schrijf ik mijn laatste verhaal. De epiloog…
Alhoewel, laatste ? 

Waarom nu al, hmm wanneer we voet zetten op het Europees continent heb ik hier waarschijnlijk geen tijd meer voor, mijn vrouwtje wacht op me en zal heel mijn verhaal moeten aanhoren.

De reis:

Neen het was zeker geen reis voor mietjes. Twee lange afstandsvluchten van om en bij de 9u, 3 binnenlandse vluchten van elk 1u en 1500km door elkaar gerammeld in een jeep. 

We hebben geslapen in mooie resorts, in lodges zonder stroom of warm water. Het was een reis van extremen, extreme wegen, extreme toestanden, extreem land en extreme mensen. 

We doorkruisten het mooie Kenia met al zijn natuurpracht, we reden door de Taita hills, Amboseli en het Masai mara park allen met een waanzinnige natuur en pracht aan dieren. We hebben het mooiste van Kenia gezien.

We hebben fijne mensen ontmoet, we hebben vervelende mensen ontmoet. We reden tussen wilde dieren, Zebra’s, Gnoe’s, Gazelles en Leeuwen. The big five hebben we helaas niet kunnen afvinken, doch het was fenomenaal.

We reden over zandwegen, kiezelwegen, over slechte wegen en minder slechte wegen, maar zelden over goede wegen. We reden met de bus, jeep en zelfs met een tuk-tuk. 

We hebben de natuur op zijn wilds gezien, enorme kuddes dieren, onderweg naar de groene velden in Tanzania, schitterende landschappen en waanzinnige uitgestrekte vlaktes. 

We hebben ook Keniaans proberen te leren, zeker geen simpele les. We hebben een reis mogen maken die niet iedereen zal, kan of wil doen. We hebben gelachen, we hebben momenten van stilte gehad. Ik zelf  heb zeer moeilijke momenten gehad. Maar nooit hebben we ook maar iets van wrevel in de groep gehad. En dat terwijl we allemaal verschillende personen zijn. 

In mijn hoofd had ik deze reis de voorbije jaren al meerdere keren gemaakt. Telkens opnieuw droomde ik van een reis die niet iedereen zou doen, het was mijn droomreis. Samen met deze 5 fijne mensen, nooit verlegen voor een grap, nooit teveel om een helpende hand te bieden, heb ik dit kunnen waarmaken.

Tenslotte heb ik nog enkele woorden van gemeende dank.

Eerst en vooral naar de groep, stuk voor stuk top kerels en dames. Bedankt dat ik mee kon.Kortweg fijne mensen.

Nogmaals bedankt gasten!

Dank aan mijn vrouwtje, die tenslotte mij toch maar steeds de vrijheid geeft om zulke gekke dingen te kunnen doen.

Dank ook aan de trouwe lezers van de blog, ik heb met veel plezier dagelijks onze avonturen neergepend. Dit was voor mij een uitlaatklep. Een heerlijk tijdverdrijf om alles steeds opnieuw te beleven. Wie weet lezen jullie nog wel iets van mij. Mijn verhaal is nog lang niet ten einde, het reizen is voor mij nog niet gedaan….!! 

Met een klein hartje en waterachtige oogjes neem ik afscheid, het was een verdomd mooie reis !!!

Tenslotte zit ik nog met enkele prangende vragen:

Is rijst met cocktail saus nu echt lekker Robby?

Kan Peter en Jurgen thuis ook zoveel eten ?

Ook enkele statements:

Als Cindy zo lief is voor Robby (en daar ben ik van overtuigd) dan voor de kleine katjes, dan staat die er verdomd goed voor 😅.

En dan hebben we nog Catherine, al jaren ken ik ze, steeds goed gezind, nooit boos (enkel wanneer de paspoorten zoek zijn) Alles is goed voor haar, Peter ge hebt een winnend lotje van de loterij in huis vriend.

Nu nog een behouden vlucht en een goede landing te Schiphol….😎

Thanks, 🤣en tot een volgende keer.

Fil