Van de Bush naar de stad 😛

Vrienden van de blog ,

Hier zijn we weer. 

Ik blik even terug op onze avond, aansluitend de nacht en het verblijf op zich.

Na de nodige verkwikkende douche en het afstoffen van onze kledij, schoenen en andere zaken, drinken we een borreltje en gaan we dineren.

Onnodig misschien te zeggen, maar ook hier alles voorradig. Pasta, rijst, aardappelen, vlees, kip, noem maar op. 

Onze lodge zelf, prima hoor, 2 bedden van 2m en nog eentje van 1m50 breed. De badkamer lijkt meer op een balzaal en de douche hier kan je een kleine zebra in wassen. Dus luxe in overvloed. 

Wat betreft de nutsvoorziening, beter gezegd de elektriciteit en het water dat is een ander paar mouwen. Met regelmaat valt alles zonder stroom, het warm water is enkel voorradig tussen 5u en 10u en van 16u tot 22u. Voor de rest toplocatie..😅

Ontbijten en klaar maken voor de ochtend drive door het Amboseli park, aansluiten rijden of hobbelen we naar Nairobi.

Onze uit de kluiten gewassen Masai man op schuin gelopen Michelin sandalen komt ten gepaste tijden afscheid nemen.

We vertrekken naar Amboseli. 

Op de weg heen zien we verscheidene traditionele Masai dorpjes. Het zijn echt stammen die er samenleven. Hun klederdracht, bestaat uit 1 of 2 doeken, shuka genoemd. Ze worden boven op de schouders geknoopt. Een zwaard riem versierd met kralen en kort zwaard maakt de boel compleet, o ja voor de geïnteresseerden, de schoenen worden vervaardigd uit afgedankte motorbanden. Belangrijk om mee te geven, onderbroeken dragen ze niet.

Dansen en springen is hun bezigheid, hoe hoger je springt hoe meer aanzien je bekomt.

De drive in het park levert ons niet alleen mooi beelden en een onvergetelijke ervaring op, maar ook ons haar, neus, oren en voor ondergetekende, de baard vol met stof op. Maar hier kunnen we best mee leven, de omgeving, de dieren, die maken alles goed.

We nemen afscheid van het Amboseli park en zetten koers naar Nairobi. Volgens Swa gaat het vandaag langsheen prima berijdbare wegen, boven op dit leuke nieuws worden we voorzien van wifi in de jeep. 

Indien de voorspelling klopt kan de dag kan niet meer stuk.

Iets over 12u stoppen we voor de lunch. De boxen met eten hebben we deze ochtend mee gekregen in het hotel. De pick nick plaats waar de Swa ons heen brengt, je raad het al, een klein cafetaria met een super groot winkeltje met, je weet het ondertussen al wel, prullaria allerhande.

We open onze lunchboxen, 5 maal kip, voor Cindy een vegetarisch exemplaar.

Een stukje kip van de dag voordien, een broodje met sla en komkommer, zakje chips, een soort betterfood koekje en een appelsapje, is ons deel.

Als dessert appel, appelsien en een stukje droge cake.

De eetwaren worden achter de kiezen gestoken en we worden aangemoedigd door de lokale winkelbediende om zijn handelswaar te gaan bekijken. Onder het motto, kijken mag, kopen is beter.

Ik heb er genoeg van en laat het winkelbezoek over aan mijn 5 reisgezellen en zoek een plaatsje buiten onder de parasol.

Niemand heeft gekocht, dus snel in de jeep alvorens we achter na worden gezeten door de verkoopgoeroe.

Hop naar Nairobi, volgens Swa een dikke 125km en dit op ronduit 2u50u.

Snel maak ik een sommetje en kom uit op 50km per gemiddeld. Mijn innerlijk alarm gaat af en denk dit word weer hobbelen en bobbelen. Doch niets is minder waar, het is gewoon te druk op het 2 vals rijbaantje. De massa aan vrachtwagens, sommige met een waanzinnige snelheid van 15km. 

Ze kunnen sneller maar nee hoor, de  lepe chauffeurs verkopen de uitgespaarde brandstof bij aankomst. 

Nairobi.

Swa heeft ons niet voorgelogen, volgens Keniaanse normen prima wegen!

We naderen de voorsteden van Nairobi en geloof het of niet we schuiven mee aan in de file.

Even later rijden we een tolweg op, we rijden bijna moederziel alleen.

Met zessen snakken we naar het einde van deze lange rit. Onze achterwerken worden stilaan gevoelloos. De benen hebben strekking nodig, laat mij maar zwijgen over onze rug.

Eerste werk bij aankomst een borrel om de pijn te verzachten.

The Panari hotel, Nairobi. Hoe moet ik dit onder woorden brengen….. We stoppen, voor een toch wel naar Keniaanse normen, een groot hotel. Het contrast met de lodge van gisteren is spectaculair te noemen. Ik vergelijk het met het Hilton in Antwerpen maar enkele verdiepingen hoger. Het is gelegen aan een drukke autoweg richting Nairobi centrum. Bij het binnen komen word zowaar onze bagage door de scanner geduwd.

De lobby is op de derde verdieping. Wij slapen op het tiende. 

Peter en Jurgen haasten zich naar de sauna, Robby kan niet mee, zwembroek niet mee en in zijne blote, neen hij wil de andere niet doen blozen 😅

Ik laat het begaan en begeef me naar de bar op het derde verdiep en bij een lekkere cappuccino en start ik mijn verhaal van vandaag.

Straks nog iets lekker eten en naar bed. De Swa heeft geen medelijden met ons en wil morgen starten om 7u! Weer echt geen uur tijdens mijn verlof, maar ja, er staat ons een rit te wachten van maar liefst 6u naar het grote nationaal park Masai Mara.

Op zoek naar nog 2 van de big five,

Neushoorn en Buffel de rest is reeds afgevinkt.

Tot morgen

Fil